klękać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] klękać (język polski)

wymowa:
IPA[ˈklɛ̃ŋkaʨ̑], AS[klŋkać], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  klęknąć)

(1.1) zginać kolana przyjmując pozycję opierającą się na nich
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  uklęknąć dk. , klęczeć ndk. 
rzecz.  klękanie n , klęczenie n , klęcznik m 
związki frazeologiczne:
klękajcie narody
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach