katakana

katakana (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

wymowa:

IPA: [ˌkataˈkãna], AS: [katakãna], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. językoznawstwo jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana, zapisany pismem łacińskim; zob. zobacz też katakana w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	katakana
dopełniacz	katakany
celownik	katakanie
biernik	katakanę
narzędnik	katakaną
miejscownik	katakanie
wołacz	katakano

przykłady:

(1.1) Katakana jest głównie używana dla słów zapożyczonych z obcych języków.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap. japoński 片仮名

uwagi:

zobacz też: hiragana

tłumaczenia:

• arabski: (1.1) كاتاكانا

źródła:

katakana (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˌkɑtəˈkɑːnə/

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. językoznawstwo katakana

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: