kastrat

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: kastraatkastrát

kastrat (język polski)[edytuj]

jeden z wielkich kastratów (1.3)
wymowa:
IPA[ˈkastrat], AS[kastrat] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mężczyzna, który został poddany kastracji
(1.2) samiec zwierzęcia, który został poddany kastracji
(1.3) muz. rodzaj wysokiego głosu męskiego zbliżonego do sopranu lub altu, jednak donośniejszy, o mocniejszym brzmieniu; także mężczyzna z takim głosem;zob. też kastrat w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.2) Nasz kot jest kastratem, dzięki temu jest spokojniejszy.
(1.3) Baron z podziwem słuchał śpiewu kastrata.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) eunuch, rzezaniec
(1.2) trzebieniec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kastrować/wykastrować
rzecz. kastracja, kastrowanie, kastracik
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1) łac. castratus[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

kastrat (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kastrat[1]
odmiana:
(1.1) en kastrat, kastraten, kastrater, kastraterna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kastrering, kastration
czas. kastrera
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 425, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.