karabinek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

karabinek (język polski)[edytuj]

karabinki (1.2)
karabinki (1.3)
wymowa:
IPA[ˌkaraˈbʲĩnɛk], AS[karabʹĩnek], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: karabin
(1.2) indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie; zob. też karabinek (broń) w Wikipedii
(1.3) zob.: karabińczyk
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.2) Karabinki początkowo były uzbrojeniem kawalerii i służb pomocniczych.
składnia:
kolokacje:
(1.2) strzelać z karabinka • sprzedać / kupić karabinek • uzbroić w karabinki
synonimy:
(1.2) kbk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. karabin m, karabinier m, karabińczyk m
przym. karabinowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień, zobacz listę tłumaczeń w haśle: karabin
źródła: