kantor
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Kantor
[edytuj] kantor (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną
- (1.2) śpiewak w synagodze, przodownik w chórze protestanckim, organista; zob. też kantor w Wikipedii
odmiana: (1.2) lp kantor, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ze, ~ze; lm ~zy (~owie), ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~zy przykłady:
- (1.1) Przed wyjazdem za granicę, wstąpiłem do kantoru i wymieniłem trochę pieniędzy.
- (1.2) W Warszawie wystąpił światowej sławy kantor, mieszkający na stałe w Nowym Jorku.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) chazan (tylko żydowski)
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. cantor
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) currency exchange; (1.2) cantor
- jidysz: (1.2) חזן m (chazn)
- niemiecki: (1.1) Wechselstube f, Kantor n; (1.2) Kantor m, Sänger m
- rosyjski: (1.1) обмен валюты m; (1.2) кантор m
[edytuj] kantor (język czeski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) nauczyciel
- (1.1) kantor
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. kantorka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
[edytuj] kantor (esperanto)
znaczenia:
morfem
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
etymologia:
uwagi:
