kanin
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
kanin (język duński) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en kanin, kaninen, kaniner, kaninerne
- przykłady:
- (1.1) Min kanin spiser udelukkende radiser og gulerødder. → Mój królik jada wyłącznie rzodkiewki i marchewki.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- trække en kanin op af hatten
- uwagi:
- zobacz też: zwierzęta w języku duńskim
- źródła:
kanin (język norweski (bokmål)) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1) en kanin, kaninen, kaniner, kaninene
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
kanin (język szwedzki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en kanin, kaninen, kaniner, kaninerna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim
- źródła:

