kangur

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kangur (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i, IPA: [ˈkãŋɡur], AS: [kãŋgur], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja• -nk- zbitka -nk- lub -ng- 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia torbacz słynący z długich skoków; zob. zobacz też kangur w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza kangur, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ze, ~ze; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Dzięki swym silnym nogom kangury potrafią wykonywać bardzo długie skoki.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik kangurzy; rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale kangurek, kangurzątko; kangurzyca
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:

• angielski: (1.1) kangaroo, austral. australijski pot. potocznie roo
• czeski: (1.1) klokan m rodzaj męski
• duński: (1.1) kænguru w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) kanguruo
• francuski: (1.1) kangourou m rodzaj męski
• grecki: (1.1) καγκουρό n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) canguro m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) kanguru
• islandzki: (1.1) kengúra f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) カンガルー
• jidysz: (1.1) קענגורו m rodzaj męski (kenguru)
• łaciński: (1.1) macropus m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Känguru m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) kenguru m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) кенгуру m rodzaj męski
• serbski: (1.1) кенгур, kengur m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) känguru w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) canguro m rodzaj męski