kangur
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kangur (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. torbacz słynący z długich skoków; zob. też kangur w Wikipedii
- (1.2) lotn. podskok samolotu przy nieprawidłowym lądowaniu[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kangur kangury dopełniacz kangura kangurów celownik kangurowi kangurom biernik kangura kangury narzędnik kangurem kangurami miejscownik kangurze kangurach wołacz kangurze kangury
- przykłady:
- (1.1) Dzięki swym silnym nogom kangury potrafią wykonywać bardzo długie skoki.
- (1.2) Siadając na płycie lotniska, zrobiliśmy kangura.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) kangaroo, austral. pot. roo
- arabski: (1.1) كنغر
- czeski: (1.1) klokan m
- duński: (1.1) kænguru w
- esperanto: (1.1) kanguruo
- francuski: (1.1) kangourou m
- hiszpański: (1.1) canguro m
- interlingua: (1.1) kanguru
- islandzki: (1.1) kengúra f
- japoński: (1.1) カンガルー
- jidysz: (1.1) קענגורו m (kenguru)
- łaciński: (1.1) macropus m
- niemiecki: (1.1) Känguru n
- norweski (bokmål): (1.1) kenguru m
- nowogrecki: (1.1) καγκουρό n
- ormiański: (1.1) կենգուրու
- rosyjski: (1.1) кенгуру m
- serbski: (1.1) кенгур, kengur m
- szwedzki: (1.1) känguru w
- węgierski: (1.1) kenguru
- włoski: (1.1) canguro m
- źródła: