kamper

kamper (język polski)

kamper (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈkãmpɛr], AS: [kãmper], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) środ. środowiskowy slang. slangowo w grach komputerowych osoba, trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy

(1.2) samochód kempingowy

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kamper	kamperzy
dopełniacz	kampera	kamperów
celownik	kamperowi	kamperom
biernik	kampera	kamperów
narzędnik	kamperem	kamperami
miejscownik	kamperze	kamperach
wołacz	kamperze	kamperzy

przykłady:

(1.1) Ten kamper znowu mnie zabił.

(1.2) Wybieramy się na tygodniową wycieczkę naszym kamperem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) czas. czasownik kampić; rzecz. rzeczownik kampowanie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) ang. angielski camper

uwagi:

(1.1-2) spotykana jest także forma camper, zapożyczona z języka angielskiego.

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) camper
• fiński: (1.1) kämppäri; (1.2) matkailuauto
• szwedzki: (1.2) husbil w rodzaj wspólny

źródła: