kameleon

kameleon (język polski)

kameleon (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌkãmɛˈlɛɔ̃n], AS: [kãmeleõn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała; zob. zobacz też kameleonowate w Wikipedii

(1.2) o człowieku, który łatwo zmienia poglądy

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) kurek na kościele

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. francuski caméléon, płac. późnołaciński cameleo, z gr. starogrecki χαμαιλέων < χαμαί (na dole) + λέων (lew)

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Płazy i gady

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) chameleon
• arabski: (1.1) حرباء
• baskijski: (1.1) kameleoi
• esperanto: (1.1) ĥameleono, kameleono
• francuski: (1.1-2) caméléon m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Chamäleon n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) kameleont w rodzaj wspólny

źródła:

kameleon (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) kameleon

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ĥameleon

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik kameleono

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: