kalmar

kalmar (język polski)

kalmary (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkalmar], AS: [kalmar]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kulin. kulinaria zool. zoologia kałamarnica; zwykle w lm liczba mnoga; zob. zobacz też kałamarnice w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kalmar	kalmary
dopełniacz	kalmara	kalmarów
celownik	kalmarowi	kalmarom
biernik	kalmara	kalmary
narzędnik	kalmarem	kalmarami
miejscownik	kalmarze	kalmarach
wołacz	kalmarze	kalmary

przykłady:

(1.1) Dokładnie oczyszczone z błon kalmary (tułowia, czułki i głowy) umyć starannie i zalać w rondlu zimną wodą. (Kalmary w winie)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kałamarnica

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina calamarius → „służący do przechowywania piór do pisania”

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta • Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) squid
• jidysz: (1.1) טינטפֿיש m rodzaj męski (tintfisz)
• nowogrecki: (1.1) καλαμάρι n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) кальма́р m rodzaj męski

źródła: