kalenica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kalenica (język polski)

elementy połaci dachowej, w tym kalenica (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit.  najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych; zob.  też kalenica w Wikipedii

odmiana: (1.1) kalenic|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm  ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Naroże, krawędź wypukła na przecięciu dwóch połaci dachu, zwane jest kalenicą narożną.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: Nazwa staropolska, pochodzi od czynności „skalania” czyli łączenia słomy maczanej w rozrobionej glinie i układanej na grzbiecie dachu w celu uzyskania większej szczelności strzechy (za Wikipedią).
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/kalenica”