kalenica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kalenica (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) archit. najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych; zob. też kalenica w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kalenica kalenice dopełniacz kalenicy kalenic celownik kalenicy kalenicom biernik kalenicę kalenice narzędnik kalenicą kalenicami miejscownik kalenicy kalenicach wołacz kalenico kalenice
- przykłady:
- (1.1) Naroże, krawędź wypukła na przecięciu dwóch połaci dachu, zwane jest kalenicą narożną.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- Nazwa staropolska, pochodzi od czynności „skalania” czyli łączenia słomy maczanej w rozrobionej glinie i układanej na grzbiecie dachu w celu uzyskania większej szczelności strzechy (za Wikipedią).
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) (roof) ridge
- białoruski: (1.1) (вільчык)
- duński: (1.1) rygning w, tagryg w, tagrygning w, kip w, mønning w
- esperanto: (1.1) firsto
- hiszpański: (1.1) cumbrera f, caballete m de tejado
- islandzki: (1.1) mænir m
- niemiecki: (1.1) Dachfirst m
- rosyjski: (1.1) конёк m
- szwedzki: (1.1) nock w, taknock w, takås w
- źródła:
