kłębek

kłębek (język polski)

kłębek (1.1) włóczki

kłębek (1.2) dymu

wymowa:

IPA: [ˈkwɛ̃mbɛk], AS: [ku̯ẽmbek], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przędza (np. nić) zwinięty w kulkę

(1.2) kręcące się drobiny zawieszone w powietrzu

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kłębek	kłębki
dopełniacz	kłębka	kłębków
celownik	kłębkowi	kłębkom
biernik	kłębek	kłębki
narzędnik	kłębkiem	kłębkami
miejscownik	kłębku	kłębkach
wołacz	kłębku	kłębki

przykłady:

(1.1) Czy mógłbyś zwinąć tę włóczkę w kłębek?

(1.2) Ponad naszymi głowami unosiły się kłębki kurzu poruszone przez wpadające oknem świeże powietrze.

(1.2) Kłębki dymu z niedopalonego papierosa wirowały nad popielnicą.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zwijać coś w kłębek • rozwijać coś z kłębka • rozwijać kłębek • kłębek przędzy / włóczki / wełny / nici / sznurka • bawić się kłębkiem

(1.2) kłębki kurzu / dymu / pary / oparów

synonimy:

(1.1) kłębuszek

(1.2) kłębuszek, chmurka, obłoczek

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kłębowisko n rodzaj nijaki, kłębczak m rodzaj męski

zdrobn. zdrobniale kłębuszek m rodzaj męski

zgrub. zgrubienie kłąb m rodzaj męski

czas. czasownik kłębić

przym. przymiotnik kłębiasty, skłębiony, kłębuszkowy

związki frazeologiczne:

kłębek nerwów • po nitce do kłębka • zwinąć się w kłębek • kłębek Ariadny

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: motek • szpulka

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ball; (1.2) wisp, puff
• duński: (1.1) (garn)nøgle n rodzaj nijaki
• łaciński: (1.1) glomus n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Knäuel m rodzaj męski/n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) κουβάρι n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) клубок m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) nystan n rodzaj nijaki

źródła: