jesienny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] jesienny (język polski)
- wymowa:
- wymowa, IPA: [jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ], AS: [i ̯ėśẽ•ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• gemin.
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik jesienny jesienna jesienne jesienni jesienne dopełniacz jesiennego jesiennej jesiennego jesiennych celownik jesiennemu jesiennej jesiennemu jesiennym biernik jesiennego jesienny jesienną jesienne jesiennych jesienne narzędnik jesiennym jesienną jesiennym jesiennymi miejscownik jesiennym jesiennej jesiennym jesiennych wołacz jesienny jesienna jesienne jesienni jesienne
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od jesień
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) autumn, autumnal
- duński: (1.1) efterårs-
- fiński: (1.1) syksyinen
- francuski: (1.1) automnal, d'automne
- hiszpański: (1.1) otoñal
- interlingua: (1.1) autumnal
- korsykański: (1.1) autunnale
- niemiecki: (1.1) herbstlich
- nowogrecki: (1.1) φθινοπωρινός
- rosyjski: (1.1) осенний
- słowacki: (1.1) jesenný
- szwedzki: (1.1) höstlig
- ukraiński: (1.1) осінній
- węgierski: (1.1) őszi
- źródła:
