jeniec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] jeniec (język polski)

maszerujący jeńcy (1.1) wojenni


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba wzięta do niewoli w czasie wojny; zob.  też jeniec w Wikipedii
(1.2) jeden z kamieni w go; zob.  też jeniec (go) w Wikipedii

odmiana: lp  jeniec, jeńca, jeńcowi, jeńca, jeńcem, jeńcu, jeńcu; lm  jeńc|y, ~ów, ~ami, ~ów, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Prawo międzynarodowe nakazuje godne traktowanie jeńców.

składnia:
kolokacje: ~ wojenny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  jeniecki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia: