jednomyślność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] jednomyślność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑], AS: [i ̯ednõmyśl̦ność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik jednomyślność dopełniacz jednomyślności celownik jednomyślności biernik jednomyślność narzędnik jednomyślnością miejscownik jednomyślności wołacz jednomyślności
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) zgodność
- antonimy:
- (1.1) niejednomyślność
- wyrazy pokrewne:
- przym. jednomyślny
- przysł. jednomyślnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) unanimity
- francuski: (1.1) unanimité f
- hiszpański: (1.1) unanimidad f
- interlingua: (1.1) unanimitate
- nowogrecki: (1.1) ομοφωνία f
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.