jeżozwierz

jeżozwierz (język polski)

jeżozwierz (1.1)

wymowa:

IPA: [jɛˈʒɔzvʲjɛʃ], AS: [i ̯ežozvʹi ̯eš], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia duży gryzoń pokryty długimi kolcami; zob. zobacz też jeżozwierze w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Gerda pamiętała jeszcze, jakie wielkie i kunsztowne wydawały jej się płatki wtedy, gdy je oglądała przez powiększające szkło, ale tu były jeszcze o wiele większe i bardziej przerażające; były żywe, stanowiły przednią straż Królowej Śniegu; miały najdziwniejsze kształty; niektóre wyglądały jak szkaradne, wielkie jeżozwierze, inne jak sploty wężów, wysuwających głowy, a znowu inne — jak małe, grube niedźwiedzie o nastroszonej sierści, wszystkie były oślepiająco białe, wszystkie były żywymi płatkami śniegu. (Hans Christian Andersen: Królowa Śniegu/Opowiadanie szóste)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zwierzyna f rodzaj żeński, zwierzę n rodzaj nijaki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) porcupine
• czeski: (1.1) dikobraz
• hiszpański: (1.1) puerco espín m rodzaj męski, puerco espino m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Stachelschwein n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) ακανθόχοιρος m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) piggsvin n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) porcospino m rodzaj męski

źródła: