jasnota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

jasnota (język polski)[edytuj]

jasnoty (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[jasˈnɔta], AS[i ̯asnota]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. Lamium L.[1], rodzaj roślin z rodzaju jasnotowatych
(1.2) bot. roślina z rodzaju (1.1)
(1.3) jasność, jaśń, istność jasna[2], coś jasnego
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jasność f, jasnotowate nm.-os., jaśnienie n, pojaśnienie n
czas. jaśnieć ndk., pojaśnieć dk.
przym. jasny, jaśniutki, rzad. jasnowaty
przysł. jasno
tem. słow. jasno-
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob. też Lamium w katalogu gatunków
  2. hasło Jasnota w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, s. 141, Warszawa 1900–1927.