jasnota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

jasnota (język polski)[edytuj]

jasnoty (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[jasˈnɔta], AS[i ̯asnota]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  Lamium L.[1], rodzaj roślin z rodzaju jasnotowatych
(1.2) bot.  roślina z rodzaju (1.1)
(1.3) jasność, jaśń, istność jasna[2], coś jasnego
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  jasność f , jasnotowate nm.-os. , jaśnienie n , pojaśnienie n 
czas.  jaśnieć ndk. , pojaśnieć dk. 
przym.  jasny, jaśniutki, rzad.  jasnowaty
przysł.  jasno
tem. słow.  jasno-
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Lamium w katalogu gatunków
  2. hasło Jasnota w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, s. 141, Warszawa 1900–1927.