jałówka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

jałówka (język polski)[edytuj]

jałówka (1.1)
wymowa:
IPA[jaˈwufka], AS[i ̯au̯ufka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W całej wsi ani jeden gospodarz nie miał nie tylko szkapy, ale nawet źrebięcia; niektórzy posiadali krowy, jałówki i cielęta, a jeden z kolonistów, Lejba Koniecpolski, posiadał tylko dwie brodate kozy.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zootechn. cielica; przest. jałoszka; st.pol. jałochna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jałowica f, jałoszka f, jałochna f, jałowość f
zdrobn. jałóweczka f
czas. wyjaławiać ndk.
przym. jałowy
przysł. jałowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stefan Żeromski, Syzyfowe prace: Rozdział X