językoznawca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

językoznawca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʦ̑a], AS[i ̯ũ̯zykoznafca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. nazal. asynch. ę  akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) jęz.  specjalista w zakresie językoznawstwa[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lingwista
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) indoeuropeista
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  językoznawstwo n 
przym.  językoznawczy
przysł.  językoznawczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  językoznawstwo < pol.  język + znawstwo
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło językoznawca w: SJP.pl.