jątrew

jątrew (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈjɔ̃ntrɛf], AS: [i ̯õntref], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) starop. staropolski żona brata; zob. zobacz też jątrew w Encyklopedii staropolskiej

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza jątrew, jątrwi, jątrwi, jątrwią, jątrwi; lm liczba mnoga jątrwie, jątrwi, jątrwiom, jątrwiami, jątrwiach

przykłady:

(1.1) Do połowy XVII wieku nazywano bratową jątrwią.

(1.1) Żona brata zwała się jątrew lub jątrewka.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) starop. staropolski jątrewka, bratowa

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bratowa

źródła: