ironiczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] ironiczny (język polski)

wymowa:
IPA[ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ], AS[irõńičny], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kąśliwy, sarkastyczny, zgryźliwy, złośliwy, książk.  kostyczny, kpiarski, kpiący, książk.  prześmiewczy, sardoniczny, szyderczy, uszczypliwy, zjadliwy[1]
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ironia, ironizowanie, ironista, ironistka
czas.  ironizować
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  ironisch < franc.  ironique
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. synonimy.ux.pl.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach