interlokutorka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

interlokutorka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩntɛrlɔkuˈtɔrka], AS[ĩnterlokutorka], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: interlokutor; kobieta lub dziewczyna prowadząca z kimś rozmowę
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) interlokutorka + D. 
kolokacje:
(1.1) błyskotliwa / dowcipna / uważna interlokutorka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  lokucja f , interlokucja f 
forma męska interlokutor m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: interlokutor
źródła: