intelligent

intelligent (język angielski)

wymowa:

IPA: /ɪnˈtɛlɪdʒənt/

wymowa amerykańska

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) inteligentny

odmiana:

(1.1) st. wyższy stopień wyższy more intelligent; st. najwyższy stopień najwyższy most intelligent

przykłady:

(1.1) My brother is very intelligent. → Mój brat jest bardzo inteligentny.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik intelligence

przysł. przysłówek intelligently

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

intelligent (język duński)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) inteligentny

odmiana:

(1.1) intelligent, intelligent, intelligente; st. wyższy stopień wyższy intelligentere; st. najwyższy stopień najwyższy intelligentest

przykłady:

(1.1) Svin anses for at være et af de mest intelligente dyr. → Świnie uważa się za jedne z najinteligentniejszych zwierząt.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik intelligens, intelligentsia

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina intelligens

uwagi:

źródła:

intelligent (język francuski)

wymowa:

IPA: [ɛ̃.tɛ.li.ʒɑ̃] m rodzaj męski; IPA: [ɛ̃.tɛ.li.ʒɑ̃t] f rodzaj żeński wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) inteligentny

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza intelligent m rodzaj męski, intelligente f rodzaj żeński; lm liczba mnoga intelligents m rodzaj męski, intelligentes f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik intelligence f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina intelligens

uwagi:

źródła:

intelligent (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ɪntɛlɪ'gɛnt]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) inteligentny

przysłówek

(2.1) inteligentnie

odmiana:

intelligenter m rodzaj męski, intelligente f rodzaj żeński, intelligentes n rodzaj nijaki; st. wyższy stopień wyższy intelligenter; st. najwyższy stopień najwyższy am intelligenstesten

przykłady:

(1.1) Dein Hund ist nicht dumm, aber mein ist am intelligentesten. → Twój pies nie jest głupi, ale mój jest najinteligentniejszy.

(2.1) Der Schüler hat die Fragen des Lehrers sehr intelligent beantwortet. → Uczeń odpowiadał na pytania nauczyciela bardzo inteligentnie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1-2) vernünftig, verständig, einsichtsvoll

antonimy:

(1-2) dumm, blöd

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Intelligenz

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina intelligens → rozumny

uwagi:

źródła:

intelligent (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) inteligentny

odmiana:

(1.1) intelligent, intelligent, intelligenta; st. wyższy stopień wyższy intelligentare; st. najwyższy stopień najwyższy intelligentast

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) ointelligent

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik intelligens

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: