inteligencja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] inteligencja (język polski)
wymowa: IPA: /intɛλi'gɛnʦja/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji
- (1.2) warstwa społeczna zrzeszająca pracowników umysłowych
odmiana:
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) iloraz inteligencji, inteligencja skrystalizowana, ~ twórcza, ~ werbalna, ~ emocjonalna, ~ duchowa, ~ abstrakcyjna
synonimy: (1.1) pojętność, bystrość, intelekt
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. inteligent; przym. inteligentny
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. intelligentia
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) intelligence
- hiszpański: (1.1) inteligencia
- interlingua: (1.1) intelligentia
- jidysz: (1.1) אינטעליגענץ
- łaciński: (1.1) intelligentia
- niemiecki: (1.1) Intelligenz
- portugalski: (1.1) inteligência
- włoski: (1.1) intelligenza; (1.2) intellighenzia
