instrukcja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
instrukcja (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ĩw̃ˈstrukʦ̑ʲja], AS: [ĩũ̯strukcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• samogł.+n/m+szczelin. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie
- (1.2) książka lub broszura z opisem działania
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik instrukcja instrukcje dopełniacz instrukcji instrukcji celownik instrukcji instrukcjom biernik instrukcję instrukcje narzędnik instrukcją instrukcjami miejscownik instrukcji instrukcjach wołacz instrukcjo instrukcje
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) podręcznik
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. instruktor m, instruktorka f, instruowanie n, instruktaż m
- czas. instruować, poinstruować
- przym. instrukcyjny, instruktorski
- związki frazeologiczne:
- instrukcje sejmikowe
- etymologia:
- (1.1) ang. franc. instruction z łac. instructio[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) instruction; (1.2) manual
- francuski: (1.1) instruction
- rosyjski: (1.1) инструкция f
- szwedzki: (1.1) instruktion w
- włoski: (1.1) istruzione
- źródła:
- ↑ hasło instrukcja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
