instrukcja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

instrukcja (język polski)[edytuj]

instrukcja (1.1) wojskowego ubioru
instrukcje (1.2)
wymowa:
IPA[ĩw̃ˈstrukʦ̑ʲja], AS[ĩũ̯strukcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. samogł.+n/m+szczelin.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie
(1.2) książka lub broszura z opisem działania
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) instrukcja obsługi
synonimy:
(1.2) podręcznik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  instruktor m , instruktorka f , instruowanie n , instruktaż m 
czas.  instruować, poinstruować
przym.  instrukcyjny, instruktorski
związki frazeologiczne:
instrukcje sejmikowe
etymologia:
(1.1) ang.  franc.  instruction z łac.  instructio[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło instrukcja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.