indignation

indignation (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˌɪn.dɪɡ.ˈnei.ʃn̩/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) oburzenie

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik indignant

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

indignation (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik niepoliczalny, rodzaj wspólny

(1.1) oburzenie

odmiana:

(1.1) en indignation, indignationen, blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Hendes indignation kendte ingen grænser! → Jej oburzenie nie miało granic!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik indigneret

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina indignatio

uwagi:

źródła:

indignation (język francuski)

wymowa:

IPA: [ɛ̃.di.ɲa.sjɔ̃]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) oburzenie

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza indignation; lm liczba mnoga indignations

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik indigne, indigné

czas. czasownik indigner

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

indignation (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) oburzenie

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: