ignorancja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ignorancja (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja], AS[ignorãncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak wiedzy na jakiś ważny temat
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nieuctwo, nieświadomość, niewiedza, niekompetencja, dyletantyzm
antonimy:
(1.1) kompetencja, kompetentność, erudycja, obeznanie; pot.  oblatanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ignorowanie n , ignorant m , ignorantka f 
czas.  ignorować
przym.  ignorancki, ignorowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  ignorantia < łac.  ignarus < łac.  ignorare 'nie wiedzieć, nie znać'[1]
uwagi:
(1.1) wyrazowi ignorancja jest często błędnie przypisywane znaczenie wyrazu ignorowanie
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 248.