idée fixe

idée fixe (użycie wyrażenia obcego w języku polskim)

wymowa:

IPA: /i'de ˈfi:ks/

znaczenia:

związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego

(1.1) natrętna myśl zaprzątająca ciągle umysł (myślenie), często cel, który ma być osiągnięty

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Stefek ma nawet na tym punkcie idée fixe. Czy ja pamiętam jeszcze, co znaczy idée fixe? Bzik, kotku, prawda? Otóż Stefek ma tego bzika, i, co tu robić, ja mu pewnie z głowy go nie wybiję. (E. Orzeszkowa: Australczyk)

(1.1) Dobroczynne i uszczęśliwiające skutki filozofii, religii także nie dowodzą w niczym ich prawdy: tak jak szczęście, które swej idée fixe zawdzięcza człowiek obłąkany, nie przemawia wcale za rozumnością tej idei. (F. Nietzsche: Ludzkie, arcyludzkie, tłum. K. Drzewiecki)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski idée + fixe = natrętna myśl

uwagi:

tłumaczenia:

• włoski: (1.1) idea fissa

źródła: