huśtawka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] huśtawka (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przyrząd do bujania dzieci; zob. też huśtawka w Wikipedii
- (1.2) przen. gwałtowne zmiany, wahania; zmienność
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik huśtawka huśtawki dopełniacz huśtawki huśtawek celownik huśtawce huśtawkom biernik huśtawkę huśtawki narzędnik huśtawką huśtawkami miejscownik huśtawce huśtawkach wołacz huśtawko huśtawki
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~ łańcuchowa/ogrodowa/ramieniowa/wagowa
- (1.2) ~a nastrojów
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) swing; (1.2) seesaw
- arabski: (1.1) أرجوحة
- azerski: (1.1) کوف (yellənmə)
- baskijski: (1.1) kulunka, zabu
- czeski: (1.1) houpačka
- duński: (1.1) gynge w
- esperanto: (1.1) balancilo
- francuski: (1.1) balançoire f
- hebrajski: (1.1) נדנדה תלויה
- hiszpański: (1.1) columpio m, balancín m
- interlingua: (1.1) balanciatoria
- irlandzki: (1.1) luascán
- japoński: (1.1) ブランコ, ぶらんこ
- kaszubski: (1.1) zybówka f
- kataloński: (1.1) gronxador, engronsadora
- koreański: (1.1) 그네
- niemiecki: (1.1) Schaukel f
- nowogrecki: (1.1) κούνια f, τραμπάλα f
- rosyjski: (1.1) качели
- serbski: (1.1) љуљашка
- słowacki: (1.1) hojdačka
- sycylijski: (1.1) vocanzìcula
- turecki: (1.1) salıncak
- wilamowski: (1.1) śwyng
- włoski: (1.1) altalena
- źródła:
