hołota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

hołota (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[xɔˈwɔta], AS[χou̯ota] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogard. grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki
(1.2) daw. ludzie biedni[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) pijacka hołota
synonimy:
(1.1) dzicz, gawiedź, hałastra, łobuzeria, męty, motłoch, pospólstwo, tałatajstwo, tłuszcza, zgraja
(1.2) biedota
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hołysz m
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.pol. gołota[2] < ukr.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło hołota w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Halina Kurkowska, O zmianach znaczeń wyrazów, „Poradnik Językowy” z. 3, 1949, s. 12.