hipokryzja

hipokryzja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌçipɔˈkrɨzʲja], AS: [χʹipokryzʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zachowanie lub myślenie charakteryzujące się niespójnością stosowanych zasad moralnych

odmiana:

przykłady:

(1.1) Jego życie nasycone było kłamstwami i hipokryzją.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dwulicowość, nieszczerość, udawanie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik hipokryta m rodzaj męski, hipokrytka f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski hypocrisie, łac. łacina hypocrisis, z gr. starogrecki hypókrisis ^{[potrzebna transliteracja na grecki]}

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hypocrisy
• arabski: (1.1) مداجاة ,نفاق, رياء
• chorwacki: (1.1) licemjerje, hipokrizija
• duński: (1.1) hykleri n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) hypocrisie
• hiszpański: (1.1) hipocresía f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) hræsni f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 偽善 (ぎぜん)
• niemiecki: (1.1) Heuchelei f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) hyckleri n rodzaj nijaki, skenhelighet w rodzaj wspólny, skrymteri n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) ipocrisia

źródła: