hipokryta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

hipokryta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌçipɔˈkrɨta], AS[χʹipokryta], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) (…) słowo “monafeq” znaczy dosłowniehipokryta; dwulicowiec; ktoś, kto z pozoru wspiera kogoś bądź jakieś stanowisko, podczas gdy w istocie jest mu wrogi” (…)[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) być hipokrytą
synonimy:
(1.1) dwulicowiec, obłudnik, farbowany lis, wilk w owczej skórze / wilk w jagnięcej skórze, faryzeusz, jezuita, tartuffe; pot. fałszywiec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hipokryzja f
forma żeńska hipokrytka f
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. hypocrite << łac. hypocrita << gr.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Podręczniki do perskiego. Mudżahedini czy hipokryci?
  2. hasło hipokryta w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.