hipokryta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

hipokryta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌçipɔˈkrɨta], AS[χʹipokryta], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mężczyzna kierujący się hipokryzją, dwulicowością, obłudą; mężczyzna nieszczery
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) (…) słowo “monafeq” znaczy dosłowniehipokryta; dwulicowiec; ktoś, kto z pozoru wspiera kogoś bądź jakieś stanowisko, podczas gdy w istocie jest mu wrogii w kulturze muzułmańskiej ma długą tradycję użyciapierwotnie tak określani byli Arabowie, którzy za życia Mahometa koniunkturalnie przyjęli islam, ale po śmierci proroka powrócili do dawnych wierzeń i trzeba ich było - siłą - ponownie zislamizować.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obłudnik, tartuffe
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  hipokrytka f , hipokryzja f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  hypocrite << łac.  hypocrita << gr. [2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Podręczniki do perskiego. Mudżahedini czy hipokryci?
  2. hasło hipokryta w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.