hegemonia

hegemonia (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja], AS: [χegẽmõńi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • -ni… końcówka -ni… • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. polityka panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza hegemoni|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i ~o

przykłady:

(1.1) Wygrana w drugiej wojnie peloponeskiej oznaczała dla Sparty hegemonię nad ówczesną Grecją przez następne trzydzieści lat.

składnia:

kolokacje:

(1.1) znajdować się pod czyjąś hegemonią

synonimy:

(1.1) przewodnictwo, przodownictwo, przywództwo, dominacja, supremacja, prymat, przewaga, panowanie, władza

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik hegemon

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. starogrecki hēgemonia (kierownictwo, panowanie)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hegemony
• francuski: (1.1) hégémonie f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) hegemonía f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) hegemonia
• nowogrecki: (1.1) ηγεμονία

źródła:

hegemonia (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hegemonia

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik hegemono

przym. przymiotnik hegemone, hegemonic

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: