harpun

harpun (język polski)

harpun (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈxarpũn], AS: [χarpũn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie; zob. zobacz też harpun w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	harpun	harpuny
dopełniacz	harpuna	harpunów
celownik	harpunowi	harpunom
biernik	harpun	harpuny
narzędnik	harpunem	harpunami
miejscownik	harpunie	harpunach
wołacz	harpunie	harpuny

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik harpunnik

przym. przymiotnik harpunniczy, harpunowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ang. angielski harpoon

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) harpoon
• francuski: (1.1) harpon m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) arpón m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) καμάκι n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) harpun w rodzaj wspólny

źródła:

harpun (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) harpun

odmiana:

(1.1) en harpun, harpunen, harpuner, harpunerna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik harpunera

rzecz. rzeczownik harpunerare

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: