grzebień
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
grzebień (język polski) [edytuj]
grzebień (1.7) szyszaka
- wymowa:
- wymowa, IPA: [ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ], AS: [gžebʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przyrząd do czesania włosów; zob. też grzebień (przedmiot) w Wikipedii
- (1.2) biol. mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów
- (1.3) anat. wystający, zgrubiały fragment kości, miejsce przyczepu mięśni lub błon międzykostnych; zob. też grzebień (biologia) w Wikipedii
- (1.4) archit. ażurowy element dekoracyjny umieszczany na kalenicy dachu lub okapie; zob. też grzebień (architektura) w Wikipedii
- (1.5) techn. narzędzie lub element urządzenia kształtem przypominające grzebień (1.1)
- (1.6) łow. długa, gęsta sierść wzdłuż grzbietu capa kozicy
- (1.7) hist. wojsk. górna, wystająca część hełmu lub szyszaka
- odmiana:
- (1.1-7)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik grzebień grzebienie dopełniacz grzebienia grzebieni celownik grzebieniowi grzebieniom biernik grzebień grzebienie narzędnik grzebieniem grzebieniami miejscownik grzebieniu grzebieniach wołacz grzebieniu grzebienie
- przykłady:
- (1.1) Przeczesz włosy grzebieniem.
- (1.1) W moim grzebieniu połamały się zęby, więc musiałam go wyrzucić.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) zdrobn. grzebyk, grzebyczek; rzecz. grzebieniarstwo; przym. grzebieniowy, grzebieniasty, grzebieniarski; czas. grzebać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- por. grzebać
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) comb
- arabski: (1.1) مشط
- bułgarski: (1.1) гребен m
- chorwacki: (1.1) češalj m
- czeski: (1.1) hřeben
- duński: (1.1) kam w
- esperanto: (1.1) kombilo
- estoński: (1.1) kamm
- fiński: (1.1) kampa; (1.2) harja
- francuski: (1.1) peigne m
- hebrajski: (1.1) מסרק (masrek)
- hiszpański: (1.1) peine m; (1.2) cresta f; (1.3) quilla f
- islandzki: (1.1) greiða f, kambur m, hárgreiða f
- jidysz: (1.1) קאַם m (kam); קעמל n (keml)
- kaszubski: (1.1) czosnik m
- kazachski: (1.1) тарақ
- koreański: (1.1) 빗
- litewski: (1.1) šukos
- łotewski: (1.1) ķemme
- niemiecki: (1.1-2) Kamm m
- nowogrecki: (1.1) χτένα f
- rosyjski: (1.1) расчёска f, гребень m
- rumuński: (1.1) pieptene, piepten
- slovio: (1.1) greben (гребен)
- słowacki: (1.1) hrebeň
- suahili: (1.1) kitana
- szwedzki: (1.1) kam w; (1.3) bröstbenskam w
- wilamowski: (1.1) komp m
- włoski: (1.1) pettine m; (1.2) cresta f
- źródła:
