grzebień
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] grzebień (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) przyrząd do czesania włosów; zob. też grzebień w Wikipedii
- (1.2) biol. mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów
- (1.3) anat. wystający, zgrubiały fragment kości, miejsce przyczepu mięśni lub błon międzykostnych; zob. też grzebień w Wikipedii
- (1.4) arch. ażurowy element dekoracyjny umieszczany na kalenicy dachu lub okapie
- (1.5) techn. narzędzie lub element urządzenia kształtem przypominające grzebień (1.1)
- (1.6) łow. długa, gęsta sierść wzdłuż grzbietu capa kozicy
- (1.7) hist. wojsk. górna, wystająca część hełmu lub szyszaka
odmiana: (1) lp grzebie|ń, ~nia, ~niowi, ~ń, ~niem, ~niu, ~niu; lm grzebieni|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
- (1.1) Przeczesz włosy grzebieniem.
- (1.1) W moim grzebieniu połamały się zęby, więc musiałam go wyrzucić.
składnia:
kolokacje: (1.1) czesać się grzebieniem, grać na grzebieniu
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. grzebyk, grzebyczek
związki frazeologiczne:
etymologia: por. grzebać
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) comb
- bułgarski: (1.1) гребен m
- chorwacki: (1.1) češalj m
- duński: (1.1) kam w
- francuski: (1.1) peigne m
- grecki: (1.1) χτένα f
- hiszpański: (1.1) peine m
- hebrajski: (1.1) מסרק (masrek)
- islandzki: (1.1) greiða f, kambur m, hárgreiða f
- jidysz: (1.1) קאַם m (kam); קעמל n (keml)
- niemiecki: (1.1) Kamm m
- rosyjski: (1.1) расчёска f, гребень m
- slovio: (1.1) greben (гребен)
- suahili: (1.1) kitana
- szwedzki: (1.1) kam w
