grzebać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] grzebać (język polski)

wymowa: IPA: [ˈgʒɛbaʨ]
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) rozgarniać, np. ziemię

(1.2) chować zmarłego

odmiana: (1) grzeb|ać, koniugacja IX z różnicami: czas teraźn., imiesłowy przym. i imiesłów przysł. współczesny b → bi (grzebię, grzebiesz, ..., grzebiący, ..., grzebiąc); aspekt dokonany pogrzeb|ać, koniugacja IX z różnicami jw.
przykłady:

(1.2) Pani zabija pana, zabiwszy grzebie w gaju. (Adam Mickiewicz)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) chować
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. czasownik grabić, rzecz. rzeczownik pogrzebacz, grzebień; (1.2) rzecz. rzeczownik grabarz, pogrzeb
związki frazeologiczne: (1) grzebać się; i tu jest pies pogrzebany
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dig; (1.2) bury
• duński: (1.1) rode, grave; (1.2) begrave
• francuski: (1.1) remuer, fouiller, gratter; (1.2) enterrer
• grecki: (1.1) ανακατεύω, ανακινώ; (1.2) θάβω
• hiszpański: (1.1) remover, hurgar; (1.2) enterrar, dar sepultura
• niemiecki: (1.1) wühlen
• portugalski: (1.1) cavar, mexer; (1.2) enterrar
• rosyjski: (1.1) рыть, копать; (1.2) хоронить