gilotyna

gilotyna (język polski)

gilotyna (1.1)

gilotyna (1.2)

wymowa:

IPA: [ˌɟilɔˈtɨ̃na], AS: [ǵilotỹna], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy; zob. zobacz też gilotyna w Wikipedii

(1.2) przyrząd służący do cięcia papieru, blachy itp.

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	gilotyna	gilotyny
dopełniacz	gilotyny	gilotyn
celownik	gilotynie	gilotynom
biernik	gilotynę	gilotyny
narzędnik	gilotyną	gilotynami
miejscownik	gilotynie	gilotynach
wołacz	gilotyno	gilotyny

przykłady:

(1.1) Gilotyna okryta łachmanami kirów, / Niezmordowaną ręką wahała stalową, / A ilekroć skinęła, tłum umniejszał głową. / I widzieli ją króle, bo ta gilotyna / Była tragedyą ludu, a króle widzami. / Więc zemsta! (sic) (pisownia oryginalna)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale gilotynka

czas. czasownik gilotynować, zgilotynować

przym. przymiotnik zgilotynowany

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) od nazwiska domniemanego wynalazcy Josepha Ignace'a Guillotina

(1.2) od (1.1)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) guillotine; (1.2) cutter
• duński: (1.1) guillotine w rodzaj wspólny
• interlingua: (1.1) guillotine
• niemiecki: (1.1) Fallbeil n rodzaj nijaki, Hinrichtungsgerät n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) гильоти́на
• słowacki: (1.1) gilotína

źródła: