gigant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Gigant

gigant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɟiɡãnt], ASigãnt], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mit. gr.  każdy z olbrzymów o wężowych splotach zamiast nóg, synów Uranosa i Gai; zob.  też giganci (mitologia grecka) w Wikipedii
(1.2) zob. : olbrzym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) przen.  coś (także organizacja) dużego i silnego
odmiana:
przykłady:
(1.1) Bogowie olimpijscy wygrali walkę z gigantami.
(1.1) Wielu gigantów zginęło przygniecionych rzuconymi na nich głazami, które utworzyły wyspy.[1]
(1.2) Wszyscy mieszkańcy wioski bali się górskich gigantów.
(2.1) Drobni sklepikarze przegrywają z handlowymi gigantami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) gigantomachia
(2.1) slalom gigant
synonimy:
(1.2) olbrzym, kolos
antonimy:
(1.2) karzeł, krasnal, liliput, pogard.  kurdupel
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  gigantka f , gigantyzm mrz , gigantyczność f 
przym.  gigantyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob.  też gigant w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, s. 26, Warszawa, 1979.

gigant (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
гигант
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) olbrzym
odmiana:
(1.1) lm  gigantis
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

gigant (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) gigant, olbrzym[1]
odmiana:
(1.1) en gigant, giganten, giganter, giganterna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jätte, koloss
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  gigantisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen