genetyka

genetyka (język polski)

wymowa:

IPA: [ɡɛ̃ˈnɛtɨka], AS: [gẽnetyka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. na 3 syl. akcent na trzecią sylabę od końca  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością; zob. zobacz też genetyka w Wikipedii

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	genetyka	genetyki
dopełniacz	genetyki	genetyk
celownik	genetyce	genetykom
biernik	genetykę	genetyki
narzędnik	genetyką	genetykami
miejscownik	genetyce	genetykach
wołacz	genetyko	genetyki

przykłady:

(1.1) Do Warszawy przyjechali specjaliści z wielu ośrodków zajmujących się genetyką.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik gen

przym. przymiotnik genetyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Genetik, ang. angielski genetics

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) genetics
• arabski: (1.1) علم الوراثة
• francuski: (1.1) génétique f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) genética f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 遺伝学 (いでんがく)
• niemiecki: (1.1) Genetik f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) γενετική f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) genetik w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) genetica f rodzaj żeński

źródła: