gawron

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

gawron (język polski)[edytuj]

gawron (1.1)
gawron (1.1)
gawron (1.1) w locie
gawron (1.1) widok z przodu
gawrony (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɡavrɔ̃n], AS[gavrõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. Corvus frugilegus[1], gatunek ptaka o czarnym upierzeniu, ale mniejszy od kruka z rodziny krukowatych; zob. też gawron w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Rydwan słoneczny, poprzedzony jutrzenką, zaczynał wjeżdżać na niebo, wrony i gawrony witały go krakaniem, kiedy nasz szarak, zachowując wszelkie środki ostrożności, powracał do kotliny pod pniakiem sosnowym. (A. Dygasiński: Zając)
składnia:
kolokacje:
(1.1) gawron zwyczajnygawron syberyjski
synonimy:
(1.1) reg. łódz. reg. pozn. glapa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. gawroni
rzecz. wronka f, Wronka f, Wronki nm.-os.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob. też Corvus frugilegus w katalogu gatunków

gawron (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit. gawron[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Budziszyn, Ludowe nakładnistwo Domowina, 1980–1989.