gówno
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] gówno (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pot. wulg. odchody[1]
- (1.2) przen. wulg. coś brzydkiego, bezwartościowego[1]
- (1.3) przen. wulg. nic[1]
- przykłady:
- (1.1) Na chodniku leżało psie gówno.
- (1.2) Nie kupuj tego gówna
- (1.3) Gówno mnie to obchodzi. (=Nic mnie to nie obchodzi.)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kupa, stolec, kał, sraczka, kakao, biegunka
- (1.2) pot. szajs, paskudztwo, obrzydlistwo
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- gówno prawda, przysłowie gówno chłopu nie zegarek
- etymologia:
- prasł. *govьno
- por. scs. govьno, mac. говно, białor. гавно, ukr. гівно, ros. говно, słń. govno, czes. słc. hovno[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) shit
- czeski: (1.1-2) hovno
- dolnołużycki: (1.1-2) gowno n
- duński: (1.1) lort w; (1.2) lort n
- fiński: (1.1) paska
- francuski: (1.1-2) merde f
- górnołużycki: (1.1) howno n
- hiszpański: (1.1-3) mierda f
- islandzki: (1.1) skítur m
- jidysz: (1.1-2) דרעק m (drek)
- łaciński: (1.1-2) merda
- niemiecki: (1.1-2) Scheiße f, Kacke f
- nowogrecki: (1.1-3) σκατό n
- rosyjski: (1.1-2) говно n
- szwedzki: (1.1-2) skit w
- węgierski: (1.1) szar
- wilamowski: (1.1) šajs n
- włoski: (1.1-2) merda f
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 107, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
- ↑ Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Budziszyn, Ludowe nakładnistwo Domowina, 1980–1989.
