gówno

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: gowno

gówno (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. potocznie wulg. wulgarnie odchody

(1.2) przen. przenośnie wulg. wulgarnie coś brzydkiego, bezwartościowego

(1.3) przen. przenośnie wulg. wulgarnie nic

odmiana: lp liczba pojedyncza gówn|o, ~a, ~u, ~em, ~ie, ~o; lm liczba mnoga ~a, ~om, ~ami, ~ach, ~a
przykłady:

(1.1) Na chodniku leżało psie gówno.

(1.2) Nie kupuj tego gówna

(1.3) Gówno mnie to obchodzi. (=Nic mnie to nie obchodzi.)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kupa, stolec, kał, sraczka, kakao, biegunka; (1.2) szajs (pot. potocznie), paskudztwo, obrzydlistwo
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik gówniany; rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobnienie gówienko; gówniarz, gówniara
związki frazeologiczne: gówno chłopu, nie zegarek, gówno prawda
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1,2) shit
• czeski: (1.1,2) hovno
• dolnołużycki: (1.1-2) gowno n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) lort w rodzaj wspólny; (1.2) lort n rodzaj nijaki
• fiński: (1.1) paska
• francuski: (1.1, 2) merde f rodzaj żeński
• górnołużycki: (1.1) howno n rodzaj nijaki
• islandzki: (1.1) skítur m rodzaj męski
• jidysz: (1.1,2) דרעק m rodzaj męski (drek)
• łaciński: (1.1-2) merda
• niemiecki: (1.1-2) Scheiße f rodzaj żeński, Kacke f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1-2) говно n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1-2) skit w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) szar
• włoski: (1.1-2) merda f rodzaj żeński