górnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

[edytuj] górnik (język polski)

górnik (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɡurʲɲik], AS[gurʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek pracujący w kopalni (np. węgla)
(1.2) daw.  mieszkaniec gór[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na Śląsku pracuje wielu górników.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) góral
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  góra f , górnictwo
przym.  górniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2) pisane bywało bez kreski nad o, czyli gornik
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: góral
źródła:
  1. hasła górnik, góral w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 1, s. 889, Warszawa 1900–1927.
  2. hasło gornik w: Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. 2, s. 751, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.

[edytuj] górnik (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) górnik
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) górnikaŕ m 
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach