górnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] górnik (język polski)
wymowa: IPA: [ˈɡurʲɲik], AS: [gurʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp górnik, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm górnicy, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, górnicy przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) góral
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. górnictwo; przym. górniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.2) pisane bywało bez kreski nad o, czyli gornik tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → góral
- angielski: (1.1) miner
- bułgarski: (1.1) миньор
- chorwacki: (1.1) rudar m
- czeski: (1.1) horník m
- dolnołużycki: (1.1) górnikaŕ m, górnik m
- duński: (1.1) minearbejder w
- esperanto: (1.1) ministo
- francuski: (1.1) mineur m
- górnołużycki: (1.1) hórnik m
- grecki: (1.1) ανθρακωρύχος m, μεταλλωρύχος m
- hiszpański: (1.1) minero m
- interlingua: (1.1) minator, minero
- islandzki: (1.1) námumaður m
- jidysz: (1.1) גרעבער m (greber)
- niemiecki: (1.1) Bergmann m
- rosyjski: (1.1) шахтёр m
- słowacki: (1.1) baník m
- szwedzki: (1.1) gruvarbetare
- węgierski: (1.1) bányász
źródła:
- ↑ hasła górnik, góral w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 1, s. 889, Warszawa 1900–1927.
- ↑ hasło gornik w: Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. 2, s. 751, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.
[edytuj] górnik (język dolnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) górnik
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) górnikaŕ m
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
