fremmed

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] fremmed (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) obcy

odmiana: (1.1) fremmed, fremmed, fremmede
przykłady:

(1.1) Han liker å lære fremmede språk. → On lubi się uczyć języków obcych.

(1.1) Journalistene reiser ofte til fremmede land. → Dziennikarze często podróżują do obcych krajów.

(1.1) Hunden vår bjeffer alltid på fremmede mennesker. → Nasz pies zawsze szczeka na obcych ludzi.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: