forint

forint (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈfɔrʲĩnt], AS: [forʹĩnt], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jedn. monet. jednostka monetarna oficjalna waluta Węgier

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) forint
• arabski: (1.1) فورنت مجري
• czeski: (1.1) forint
• francuski: (1.1) forint
• krymskotatarski: (1.1) forint
• włoski: (1.1) fiorino

źródła:

forint (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jedn. monet. jednostka monetarna forint

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga forints

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

forint (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) forint

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

forint (język francuski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jedn. monet. jednostka monetarna forint

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza forint; lm liczba mnoga forints

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: