fluor

fluor (język polski)

fluor (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈflu^wɔr], AS: [flu^u̯or], zjawiska fonetyczne: epenteza ł  epenteza ł (IPA: /w/) 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. chemia, chemiczny pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	fluor
dopełniacz	fluoru
celownik	fluorowi
biernik	fluor
narzędnik	fluorem
miejscownik	fluorze
wołacz	fluorze

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma fluor?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie F

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik fluorek, fluorowiec, fluoran; fluoryzacja

czas. czasownik fluoryzować

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) n.łac. nowołaciński fluor

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

tłumaczenia:

• albański: (1.1) fluor
• angielski: (1.1) fluorine
• arabski: (1.1) فلور
• baskijski: (1.1) fluor
• bretoński: (1.1) fluor m rodzaj męski
• bułgarski: (1.1) флуор m rodzaj męski
• chiński: (1.1) 氟
• chorwacki: (1.1) fluor
• czeski: (1.1) fluor
• duński: (1.1) fluor
• esperanto: (1.1) fluoro
• estoński: (1.1) fluor
• farerski: (1.1) flúr
• fiński: (1.1) fluori
• francuski: (1.1) fluor m rodzaj męski
• friulski: (1.1) fluôr
• fryzyjski: (1.1) fluor
• galicyjski: (1.1) flúor
• hebrajski: (1.1) פלואור
• hiszpański: (1.1) flúor m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) fluor n rodzaj nijaki
• interlingua: (1.1) fluor
• irlandzki: (1.1) fluairín
• islandzki: (1.1) flúor n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) フッ素
• kataloński: (1.1) fluor
• kornijski: (1.1) fluryn
• litewski: (1.1) fluoras m rodzaj męski
• łaciński: (1.1) fluor
• łotewski: (1.1) fluors
• macedoński: (1.1) флуор
• maltański: (1.1) fluorin
• mongolski: (1.1) фтор
• niemiecki: (1.1) Fluor n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) fluor
• ormiański: (1.1) ֆտոր
• portugalski: (1.1) flúor m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) фтор
• rumuński: (1.1) fluor n rodzaj nijaki
• serbski: (1.1) флуор
• słowacki: (1.1) fluór
• słoweński: (1.1) fluor
• szwedzki: (1.1) fluor
• tajski: (1.1) ฟลูออรีน
• turecki: (1.1) fluor
• ukraiński: (1.1) фтор m rodzaj męski
• walijski: (1.1) fflworin
• węgierski: (1.1) fluor
• wietnamski: (1.1) flo
• włoski: (1.1) fluoro m rodzaj męski

źródła:

fluor (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Czeski - Pierwiastki chemiczne

źródła:

fluor (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Grundstoffet fluor har atomnummer 9. → dosł. dosłownie Pierwiastek fluor ma liczbę atomową 9.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie F

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) n.łac. nowołaciński fluor (przez fr.)

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Duński - Pierwiastki chemiczne

źródła:

fluor (język francuski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Le fluor est un élément chimique, de symbole F et de numéro atomique 9. → Fluor jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu F i liczbie atomowej 9.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie F

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) n.łac. nowołaciński fluor

uwagi:

zobacz też: Indeks:Francuski - Pierwiastki chemiczne

źródła:

fluor (język holenderski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Fluor is een scheikundig element met symbool F en atoomnummer 9. → Fluor jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu F i liczbie atomowej 9.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie F

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) n.łac. nowołaciński fluor

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Holenderski - Pierwiastki chemiczne

źródła:

fluor (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) spat fluor

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik fluorine, fluorita, fluoruro

przym. przymiotnik fluoric

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) n.łac. nowołaciński fluor

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Interlingua - Pierwiastki chemiczne

źródła:

fluor (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie F

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) zob. fluere: fluo - płynę, gdyż początkowo tę nazwę miała alchem. ciecz, magma (nazwa z renesansu)

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Łaciński - Pierwiastki chemiczne

źródła:

fluor (język rumuński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Fluorul este un element din tabelul periodic având simbolul F şi numărul atomic 9. → Fluor to pierwiastek o symbolu F i liczbie atomowej 9 w układzie okresowym.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie F

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Rumuński - Pierwiastki chemiczne

źródła:

fluor (język słoweński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Fluor je kemijski element, ki ima v periodnem sistemu simbol F in atomsko število 9. → Fluor jest pierwiastkiem chemicznym, który ma w układzie okresowym symbol F i liczbę atomową 9.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie F

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) n.łac. nowołaciński fluor

uwagi:

zobacz też: Indeks:Słoweński - Pierwiastki chemiczne

źródła:

fluor (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. chemia, chemiczny fluor

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Fluor är grundämne nummer 9 i det periodiska systemet. → dosł. dosłownie Fluor jest pierwiastkiem numer 9 w układzie okresowym.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie F

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) n.łac. nowołaciński fluor

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Szwedzki - Pierwiastki chemiczne

źródła: