fluor
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Fluor
Spis treści |
[edytuj] fluor (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9
odmiana: (1.1) lp fluor, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ze, ~ze; blm przykłady:
- (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma fluor?
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol F
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. fluorek, fluorowiec, fluoran; fluoryzacja; czas. fluoryzować
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) nłac. fluor
uwagi: (1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych tłumaczenia:
- albański: (1.1) fluor
- angielski: (1.1) fluorine
- arabski: (1.1) فلور
- baskijski: (1.1) fluoroa
- bretoński: (1.1) fluor m
- bułgarski: (1.1) флуор m
- chiński: (1.1) 氟
- chorwacki: (1.1) fluor
- czeski: (1.1) fluor
- duński: (1.1) fluor
- esperanto: (1.1) fluoro
- estoński: (1.1) fluor
- farerski: (1.1) flúr
- fiński: (1.1) fluori
- francuski: (1.1) fluor m
- friulski: (1.1) fluôr
- fryzyjski: (1.1) fluor
- galicyjski: (1.1) flúor
- hebrajski: (1.1) פלואור
- hiszpański: (1.1) flúor m
- holenderski: (1.1) fluor n
- interlingua: (1.1) fluor
- irlandzki: (1.1) fluairín
- islandzki: (1.1) flúr
- japoński: (1.1) フッ素
- kataloński: (1.1) fluor
- kornijski: (1.1) fluryn
- litewski: (1.1) fluoras
- łaciński: (1.1) fluor
- łotewski: (1.1) fluors
- macedoński: (1.1) флуор
- maltański: (1.1) fluorin
- mongolski: (1.1) фтор
- niemiecki: (1.1) Fluor n
- norweski (bokmål): (1.1) fluor
- portugalski: (1.1) flúor m
- prowansalski: (1.1) [[# (język prowansalski)|]]
- rosyjski: (1.1) фтор
- rumuński: (1.1) fluor n
- sardyński: (1.1) [[# (język sardyński)|]]
- serbski: (1.1) флуор
- słowacki: (1.1) fluór
- słoweński: (1.1) fluor
- szwedzki: (1.1) fluor
- tajski: (1.1) ฟลูออรีน
- turecki: (1.1) fluor
- ukraiński: (1.1) фтор
- walijski: (1.1) fflworin
- węgierski: (1.1) fluor
- wietnamski: (1.1) flo
- włoski: (1.1) fluoro m
[edytuj] fluor (język czeski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) chem. fluor (pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9)
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] fluor (język duński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) chem. fluor (pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9)
- (1.1) Grundstoffet fluor har atomnummer 9. → dosł. Pierwiastek fluor ma liczbę atomową 9.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol F
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) nłac. fluor (przez fr.)
uwagi: (1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
[edytuj] fluor (język francuski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) chem. fluor (pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9)
- (1.1) Le fluor est un élément chimique, de symbole F et de numéro atomique 9. → Fluor jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu F i liczbie atomowej 9.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol F
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) nłac. fluor
uwagi: zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
[edytuj] fluor (język holenderski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) chem. fluor (pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9)
- (1.1) Fluor is een scheikundig element met symbool F en atoomnummer 9. → Fluor jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu F i liczbie atomowej 9.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol F
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) nłac. fluor
uwagi: (1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
[edytuj] fluor (język łaciński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) chem. fluor (pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9)
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol F
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) zob. fluere: fluo - płynę, gdyż początkowo tę nazwę miała alchem. ciecz, magma (nazwa z renesansu)
uwagi: (1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
[edytuj] fluor (język słoweński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) chem. fluor (pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9)
- (1.1) Fluor je kemijski element, ki ima v periodnem sistemu simbol F in atomsko število 9. → Fluor jest pierwiastkiem chemicznym, który ma w układzie okresowym symbol F i liczbę atomową 9.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol F
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) nłac. fluor
uwagi: zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
[edytuj] fluor (język szwedzki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) chem. fluor (pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9)
- (1.1) Fluor är grundämne nummer 9 i det periodiska systemet. → dosł. Fluor jest pierwiastkiem numer 9 w układzie okresowym.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol F
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) nłac. fluor
uwagi: (1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych