flamma

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

flamma (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) płomień
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:

flamma (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) płomień
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

flamma (język szwedzki)[edytuj]

flamma (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) flama, sympatia[1]
(1.2) płomień[2]

czasownik nieprzechodni

(2.1) płonąć[2]
odmiana:
(1.1-2) en flamma, flamman, flammor, flammorna
(2.1) att flamma, flammar, flammade, flammat, flamma!
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. flammig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 128, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. 2,0 2,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen