finto

finto (język włoski)

wymowa:

IPA: /ˈfin.to/

znaczenia:

czasownik, forma pochodna

(1.1) imiesłów czasu przeszłego (participio passato) czasownika fingere

przymiotnik

(2.1) obłudny, nieszczery, fałszywy

(2.2) udawany, symulowany

(2.3) nieprawdziwy, sztuczny

rzeczownik, rodzaj męski

(3.1) obłudnik, hipokryta, fałszywiec

(3.2) fałsz

odmiana:

(2.1-3) lp liczba pojedyncza finto m rodzaj męski, finta f rodzaj żeński; lm liczba mnoga finti m rodzaj męski, finte f rodzaj żeński

(3.1) lp liczba pojedyncza finto; lm liczba mnoga finti

(3.2) lp liczba pojedyncza finto; blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(2.1) fare il finto tonto → udawać naiwniaczka

(2.2) finta malattia → symulowana choroba

(2.3) denti finti → sztuczne zęby • barba finta → sztuczna broda

synonimy:

(2.1) falso

(2.2) ingannevole, simulato, fittizio

(2.3) artificiale, posticcio, falso, falsificato, fasullo, imitato, rifatto, contraffatto, artefatto

(3.1) ipocrita, impostore

(3.2) finzione

antonimy:

(2.1) sincero

(2.3) vero, autentico, originale

(3.2) vero

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik finta f rodzaj żeński, fintaggine f rodzaj żeński

czas. czasownik fingere

związki frazeologiczne:

etymologia:

wł. włoski fingere

uwagi:

źródła: