finsk
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] finsk (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) fiński
- przykłady:
- (1.1) For at kunne læse bogen må jeg først lære finsk. → By móc przeczytać tę książkę, muszę najpierw nauczyć się fińskiego.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] finsk (język norweski (bokmål))
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) fiński
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki
- odmiana:
- (1.1) finsk, finsk, finske
- (2.1) en finsk, finsken lub nieodm. w rodzaju nijakim
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] finsk (język szwedzki)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) fiński, finlandzki[1]
- odmiana:
- (1.1) finsk, finskt, finska
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) finländsk
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: przymiotniki określające kraje Europy w języku szwedzkim
- źródła: