fiancé
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] fiancé (język angielski)
- wymowa:
- wymowa brytyjska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) narzeczony
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] fiancé (język francuski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) narzeczony[1]
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. fiançailles f, fiancée
- rzecz. fiançailles
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jolanta Sikora Penazzi, Krystyna Sieroszewska, Popularny słownik francusko-polski polsko-francuski, s. 287, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2010. ISBN 978-83-214-1462-1.
