eufemizm

eufemizm (język polski)

wymowa:

IPA: [ɛwˈfɛ̃mʲism̥], AS: [eu̯fẽmʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • nazal. nazalizacja • u → ł  wymowa u jako ł (IPA: /w/ lub /ł/)  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne; zob. zobacz też eufemizm w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	eufemizm	eufemizmy
dopełniacz	eufemizmu	eufemizmów
celownik	eufemizmowi	eufemizmom
biernik	eufemizm	eufemizmy
narzędnik	eufemizmem	eufemizmami
miejscownik	eufemizmie	eufemizmach
wołacz	eufemizmie	eufemizmy

przykłady:

(1.1) O seksie mówi się najczęściej nie wprost, używając eufemizmów.

składnia:

kolokacje:

(1.1) używać ~ów, stosować ~y

synonimy:

(1.1) mówić nie wprost, mówić oględnie

antonimy:

(1.1) mówić wprost

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik eufemistyczny

czas. czasownik eufemizować

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) euphemism
• arabski: (1.1) تلطيف لغوي
• azerski: (1.1) evfemizm
• duński: (1.1) eufemisme w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) euphémisme m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) eufemismo m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) skrauthvörf n rodzaj nijaki lm liczba mnoga
• japoński: (1.1) 婉曲法 (えんきょくほう)
• kataloński: (1.1) eufemisme
• macedoński: (1.1) еуфимизам
• niemiecki: (1.1) Euphemismus m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) ευφημισμός m rodzaj męski
• sycylijski: (1.1) eufimismu
• szwedzki: (1.1) eufemism w rodzaj wspólny
• turecki: (1.1) edepi kelam, örtmece
• ukraiński: (1.1) евфемізм m rodzaj męski
• włoski: (1.1) eufemismo

źródła: